Het was 1947, twee jaar na de oorlog...
toen ik mijn reis begon naar wat mijn vader noemde...
het 'Sodom' van het noorden: New York.
Noem me maar Stingo. Dat was de bijnaam, waarmee ik in die dagen bekend was.
Als ik al iets genoemd werd.
Ik had nauwelijks genoeg geld gespaard om mijn roman te kunnen schrijven...
want ik wilde, hoopte en droomde ervan om een schrijver worden.
Maar mijn geest bleef gesloten...
onbekend met liefde en een vreemde voor de dood.
Zelfs toen waren goedkope appartementen moeilijk te vinden in Manhattan.
En zo begon mijn ontdekkingsreis...
in een vreemde plek als Brooklyn.
Ik weet het...
Je denkt na over het roze. Iedereen doet dat.
Mijn wijlen man Saul, had zich een koopje bezorgd.
Honderden en honderden liters van deze... verf, die de marine over had.
Ik denk, dat ze roze verf niet op die boten konden gebruiken.
Oké, ik neem het.
Walt Whitman.
'Yetta heeft de aankomst in het Etnische...
Koninkrijk van het roze paleis aangekondigd...
van een jonge romanschrijver uit het zuiden.
Je buren nodigen je boven uit om met ons in Sophie's kamer...
direct boven de jouwe, te komen dineren vanavond om 8 uur.
Met dit boek willen we je welkom heten...
geschreven door Brooklyn's vroegste bard voor Brooklyn's nieuwste.
Sophie en Nathan'.
Hoer. - Ga niet weg. Ga niet.
Nathan, wacht.
Wacht. Je moet me geloven, Nathan.
Ik zei, dat je daar weg moet gaan.
Blijf weg van mijn werk.
Ik lieg niet. - Je liegt wel.
Niet waar. - Je liegt.
Ga alsjeblieft niet weg. Laat me alsjeblieft niet alleen.
Je weet, dat we mekaar nodig hebben. We hebben mekaar nodig.
Ik heb jou nodig? Ik zal je iets vertellen.
Ik heb je nodig als een verdomde ziekte, waarvan ik de namen ken.
Ik heb je nodig als een geval van Antrax, hoor je?
Als 'triquonosys'.
Ik heb je nodig als dubbelzijdige nierstenen, palegra, hersenontsteking,
ziekte van 'Bright', in hemelsnaam.
Hersenkanker.
Ik heb je nodig als de dood.
Hoor je me? Als de dood. - Nee, Nathan.
Ga terug naar Krakow, schatje.
Terug naar Krakow.
Wel, goede avond.
Heb je het naar je zin?
Heb je genoten van onze kleine show?
Trek je je af, als je iemand afluistert?
Mijn deur stond open. Ik wilde alleen maar zien wat er aan de hand was.
Stond je deur open? Je vroeg je af, wat er aan de hand was?
Wel, sluit mijn mond. Als dat niet ons nieuwe literaire figuur uit het zuiden is.
Jammer dat ik niet blijf voor een levendig gesprekje.
Het zou vast leuk zijn geweest om mekaar praatjes te verkopen.
We zouden het kunnen hebben over sport...
Zuidelijke sporten zoals...
negers lynchen, of nikkers. Zoals jullie hen daar allemaal noemen.
Tot ziens, klojo. Tot ziens in een ander leven.
Ben je in orde?
Het spijt me zo.
Zo is hij...
niet echt.
Je hoeft je niet te verontschuldigen, ok?
Ik woon hier beneden. Als je iets wilt...
Dank je.
Erg aardig van je.
Kom even naar beneden. - Nee, het is al goed.
Ik heet Stingo.
Alsjeblieft... neem het ons niet kwalijk.
We hadden je te eten gevraagd.
Dat is erg attent van je.
Hoor eens, ik ben vaak aan 't werk en ik type 's nachts.
Maar als je er last van hebt, wil ik niet, dat je...
Toen ik een klein meisje was, typte mijn vader...
en ik viel in slaap van dat geluid.
Ik voelde me erdoor...
Hoe zeg je dat? Veilig. In veiligheid.
Was je vader schrijver? - Mijn vader was...
mijn vader was professor in rechten. Hij schreef artikelen...
waarin hij mensen van de universiteit waarschuwde tegen de Nazidreiging...
en probeerde hulp te krijgen voor die Joden, die vervolgd werden. Dus...
Ja, die typgeluiden zullen me aan mijn vader doen denken...
en aan zijn goedheid.
Wil je niet even binnen komen?
Misschien een andere keer.
Dus, als je me wilt vergeven...
Goede nacht.
Dus, 'Stinko', ja?
'Stingo'. - 'Stingo', ja.
Ik heb die naam nog nooit gehoord.
Maar er zit dus geen 'K' in.
Ik heb het. - Het is een 'G'.
Ja, mooi.
Het heeft een vriendelijke... je weet wel, vrolijke klank.
Ik vind hem mooi.
Waarom begrijp je het niet, Sophie? We gaan dood.
Opstaan, zoet kind. Omhoog die luie botten.
Het grit ligt op het pad, het koren is bijna rijp.
Schiet op.
Je hebt een picknick bij de kust.
Goede morgen, Stingo. - Goede morgen.
We willen vrienden worden...
en je meenemen op deze prachtige zomerdag.
We willen, dat je boven bij ons komt ontbijten.
En dan... - Ja.
Coney Island. - Coney Island.
Neem me niet kwalijk van gisteravond.
Ik weet, wat je denkt: 'Die mensen zijn raar'.
Zondags vinden we het leuk om ons wat anders te kleden en uit te gaan.
Ok. - Ok?
Ik wist, dat je het zou begrijpen.
Iedereen daarbuiten kleedt zich hetzelfde.
Kijk naar die arme, pathetische mensen daar. Kijk naar ze.
Klonen. Allemaal lopen ze over straat, allemaal hetzelfde eruitziend, ze dragen...
dezelfde vreselijke, saaie uniformen.
Jullie zijn saai. 'Goede morgen'.
Bekijk deze gift van God eens.
Geef me een kus.
Eén kus. - Goed, één kus.
Dat is alles, wat je verdient. - Nog één.
Ik heb er nog één nodig. - Nee.
Ik moet er nog één. - Nathan.
Kijk nou eens, waar mijn handen heen gaan.
Dit is... Nee, Nathan Landau.
Wat vind je daar nu van, Stingo?
Hier ben ik, een aardige Joodse jongen...
naar de dertig gaand en...
ik word verschrikkelijk verliefd op een Poolse Shiksa.
Wat is dat? Wat is een Shiksa?
Een Shiksa? Dat is een 'goee' meisje. Een dame met een niet-joodse overtuiging.
Ze is een...
Goed. Ik nam gewoon aan, dat ze...
Joods, Joods was? - Ja.
Joods?
Nee, nee, nee... Sophie is katholiek.
Dat is ok. Maar ik ben niet meer katholiek, dus...
Katholiek probleem.
Toen ik deze voor het eerst ontmoette...
was ze vel over been en haar haar leek wel garen.
Dat was anderhalf jaar nadat de russen het kamp, waarin ze zat, hadden bevrijd.
Ja, ik leek op iets, dat...
de vogels bang maakte. Je weet wel, wat is dat?
Vogel... vogelverschrikker.
Ik had 'schuuft'.
Ze bedoelt schurft. En tyfus, bloedarmoede, koorts...
het was een wonder, dat ze levend uit dat kamp kwam.
Klopt. Ik bedoel...
Ik dacht, dat ik leukemie had.
Ik dacht, dat ik dood ging.
Maar het was Nathan, die zag dat het alleen maar bloedarmoede was.
Ben je dokter? - Nee, nee.
Dat is het domein van mijn broer.
Maar ik ben bioloog. - Ja.
Ik ben afgestudeerd in de natuurwetenschappen in Harvard.
En hij is DA...
in Ontwikkelings- en Cellulaire Biologie.
Ik doe nou onderzoek. - Hij werkt bij Pfizer.
Een groot farmaceutische onderneming in Brooklyn.
Ik nam haar toen mee naar die vriend van mijn broer...
een dokter, die les gaf aan de Columbia Presbyterian.
Ja. - Hij bevestigde mijn diagnose.
En toen zetten we ons klein lieverdje hier...
op een stevige dosis ijzersulfaat...
en ze begon op te bloeien als een roos.
Een roos.
Een roos...
Een verdomd prachtige roos.
Je bent me wat.
Dank je, dat je hebt laten op te bloeien als een roos.
Niet 'op te bloeien', gewoon 'opbloeien'.
Ze is zo goed. Het duurt niet lang meer, tot ze perfect is.
Nou en? Ik bedoel, dit is een belachelijke taal.
Er zijn veel te veel woorden.
Het woord voor 'snelheid': Ok, daarvoor heb je 'snel', 'vlug'...
'rapide' en allemaal betekenen ze hetzelfde.
'Gezwind', 'Gauw'... - 'Gehaast'.
'Flitsend'. - 'Kwiek'.
'Vlot'. - 'Geaccelereerd'.
'Op vleugels'.
Hou op.
Het is belachelijk.
In het Frans is het zo gemakkelijk. Daar zeg je: 'vite'.
Of in het Pools, 'szybko' en in het Russisch, 'bistroy'
Alleen in het Engels is het zo ingewikkeld.
Hoeveel talen ken je?
Wel, mijn vader was taalkundige, dus ik bedoel, ik...
Hij leerde me Duits, Frans, Russisch, Hongaars...
de Slavische talen...
En voor welke taal zit ik nu te blokken?
Engels.
Ik wed, dat je vader een erg interessante man was.
Ja, mijn vader was...
een beschaafd man.
Dat is toch het goede woord? 'Beschaafd'? - Een erg goed woord.
Ja? Mijn vader was een beschaafde man, die in een niet beschaafde tijd leefde.
De beschaafden, zij 'was' de eersten, die dood gingen.
Speel je piano?
Nee. Ik heb wel gespeeld, maar ik...
ik speel niet meer.
Ik doe dat niet meer...
Mijn moeder was een prachtige pianist.
Nathan verraste me met die piano op mijn verjaardag.
Ik hou van dat stuk.
Toen ik nog een klein meisje was, ik...
Ik weet nog, dat ik in bed lag...
en ik mijn moeder beneden hoorde, spelend op de piano...
en het geluid van mijn vaders typemachine.
Ik denk, dat geen kind een fijnere vader en moeder heeft gehad.
En een mooier leven.
Je kent dat liedje toch wel?
Stingo, sla erop.
Plotseling moest ik ontzettend rillen.
Ik herinnerde me de stem van Nathan, de vorige avond....
'Begrijp je het niet, Sophie? We gaan dood'.
Ik verlangde er wanhopig naar om te ontsnappen...
om mijn koffers te pakken en te vluchten.
Maar dat deed ik niet.
Ik bleef bij Yetta Zimmerman...
en ik hielp Sophie's voorspelling over ons drieën te vervullen.
We werden de beste vrienden.
Hier is een voorbeeld hoe emotioneel beeldend Engels kan zijn.
Sophie vond het heerlijk om te vertellen, hoe Nathan haar leven gered had.
Hun ontmoeting was, voor haar...
een wonder.
Omdat ik de dood niet kon stoppen, was hij zo vriendelijk om voor mij te stoppen.
De rijtuig bevatte slechts onszelf en onze sterfelijkheid.
Poëzie, poëzie... Is het al niet moeilijk genoeg om de taal te begrijpen?
Slechts de gewone dagelijkse spreektaal. Dan moet hij ons poëzie voorlezen.
...wat de schoonheid van taal kan zijn...
als die door artiesten wordt opgeschreven.
Ik hoop jullie volgende week weer te zien. En onthoud...
Niet de moed verliezen.
Wacht maar af.
Op een morgen, als je wakker wordt, merk je dat je in het Engels gedroomd hebt.
Neemt u me niet kwalijk. Wie zei hij, schreef dat gedicht?
Dickens.
Emile Dickens. - Bedankt.
Bent u in orde, Miss Zawistowska?
Dank u, het gaat erg goed met me. Ik ben een beetje moe.
Het viel me op, dat u er de laatste tijd, wel,
een beetje zwak uitziet.
Ik hoop, dat ik niet te direct ben. - Nee. Nee, ik...
Kunt u me hiermee helpen?
Dank u.
Dank u voor uw...
bezorgdheid.
Tot ziens.
Neem me niet kwalijk, sir. Kunt u me vertellen, wat...
Waar die lijst is in de catalogus...
voor...
19e eeuwse Amerikaanse dichter...
Emile Dickens, alstublieft? - In de cataloguskamer aan de linkerkant.
Maar u zult daar zo'n lijst niet vinden.
Ik zal die lijst niet vinden?
Waarom zal ik die niet... vinden?
Charles Dickens is een Engelse schrijver.
Er is geen Amerikaanse dichter met de naam Dickens.
Het spijt me. Nee, dat is, ik weet het zeker, Amerikaanse dichter.
Emile Dickens. - Luister.
'D-I... - Ik zei het u toch.
Zo iemand bestaat niet. Moet ik het voor u uittekenen?
Ik zeg het toch, hoort u me? - Goed.
Het is al goed, het is al goed...
Blijf stil liggen.
Laat de dokter voor alles zorgen.
Je bent zo mooi.
Ja. Hoe ben je zo mooi geworden?
Ik denk...
ik denk, dat ik dood ga.
Nee, nee, nee...
Nee, je pols...
Je pols is goed. Die is krachtig.
Je zult nog honderd worden.
Waarom ben ik zo moe?
De dokter vindt, dat je wat kleur nodig hebt...
op die prachtige bleke huid van je.
Ik neem je mee naar mijn broer.
Hij is de beste dokter, die er is.
Nee, kan jij... - Je dacht, dat ik dokter was?
Nee, ik ben bioloog.
Heb je de laatste tijd goed gegeten? - Ik ben...
Ik ben zes maanden hier, in U.S. en...
nu eet ik dus 'meer goed' dan in mijn hele leven.
Je hebt misschien een ijzertekort en nooit de kans gehad dat aan te vullen.
Ik ga nu.
Maar mag ik later terugkomen? Geef maar geen antwoord. Ik kom terug.
Hoe lang ben je hier? - Lang genoeg om met het eten te beginnen.
Je ziet er veel beter uit.
Wat heb je hier gedaan?
Het is prachtig.
We krijgen kalfslever...
'Veneziano' klaargemaakt en een speciale vinaigrette saus...
barstensvol ijzer.
En prei... vol met ijzer.
Het zal ook de klank van je stem verbeteren.
Nero kreeg iedere dag prei...
om zijn stem te verlagen. - Ik wist dat niet.
Zodat hij kon croonen, als hij Seneca dronk en uitspuugde.
Laat me je daarmee helpen. - Nee. Je moet je niet bewegen.
Wil 'madame' de wijn proeven?
'Chateaux Margoux de...
1937'?
Mijn God.
Speciale dag...
speciale wijn.
Als je...
Als je een goed leven leidt...
als een heilige en dan dood gaat...
dan moet dit het zijn, wat ze jou laten drinken in het paradijs.
Thomas Wolfe.
Geschreven in het Pools.
Hoe klinkt Wolfe in het Pools?
Een steen, een blad, een niet gevonden deur.
Van een steen...
De deur. - De deur.
Van al de vergeten gezichten. - Vergeten gezichten.
God. Dit is de eerste keer...
dat ik Thomas Wolfe hardop voorgelezen hoor in het Pools.
Voor mij ook de eerste keer, dat ik Wolfe voorgelezen hoor in het Engels.
Als die arme ziel dit in het Pools had gehoord...
dan had hij het in het Pools geschreven. - Dat geloof ik niet.
Je hebt in dat concentratiekamp gezeten?
Ja, maar ik kan daar niet...
maar ik kan daar niet over praten. - Het spijt me.
Ik moet mijn neus niet in allerlei zaken willen steken, die mij niet aangaan.
Ik...
wil zoveel van je weten.
Dicht bij je zijn.
Emily Dickenson?
Is dat de vrouw?
'eigendom van Nathan Landau'.
Dat ben jij? - Dat ben ik.
Is dat jouw boek? - Nee, van jou.
Dank je.
'Maak dit bed overvloedig op.
Maak dit bed op, zodat het ontzag inboezemt.
Er in wacht ik tot het oordeel wordt geveld.
Uitstekend en zuiver.
Laat de matras recht zijn.
Laat zijn kussens rond zijn.
Laat geen zonsopgang, geel lawaai...
deze basis breken'.
Nathan, mijn nieuwe en zeer beminde vriend...
introduceerde me bij wat het antwoord leek op mijn meedogenloze...
alles verterende 'geilheid'.
Voordat ik in analyse ging, was ik compleet frigide.
Kun je je dat indenken? Nu denk ik alleen nog maar aan neuken.
Wilhelm Reich heeft me in een nymfomaan veranderd.
Ik bedoel, alleen maar seks in m'n gedachten.
Haar naam krult nog langs mijn tong.
Lesley Lapidus.
De deur is open, kom maar binnen.
Hallo.
Tjonge, je ziet er fantastisch uit. - Dank je.
Wat wil je drinken? - Ik wil wel...
Ik weet het niet, laat eens kijken...
Ik wil wel een rode wijn.
Godsallemachtig.
Verdomd fantastisch, zo geil.
Wacht. Laat maar bellen.
Hallo, moeder.
Goed, goed. Ik zei je toch, dat alles goed zou gaan.
Ja, genoeg. En ik zorg ervoor, dat de planten water krijgen...
en dat de hond eten krijgt. Wel, moeder...
Ja, Pappie. Je kleine prinsesje zal zich goed gedragen.
Doei.
Ze zijn het weekend weg en de meid is ziek thuis.
En zij maken zich zorgen, hoe ik een weekend overleef in dit appartement,
helemaal alleen. Ze vulden de koelkast, hebben een slot op iedere deur gezet...
en wie weet, wat nog meer.
Dus besefte ik, dat Lesley en ik hier helemaal alleen konden ronddollen.
Mijn kop vloeide over.
Mijn kop veranderde in een overlaat, die het vlekkeloze kleed overspoelde...
de deur uit, de Pierrepot Street in...
over de schemerige zinnelijke uitgestrektheid van Brooklyn.
Een weekend alleen met Lesley.
Heb je ooit D.H. Lawrence gelezen, 'Lady Chatterley's Lover'?
Hij heeft het antwoord.
Hij weet zoveel over neuken.
Hij zegt...
Hij zegt, dat als je neukt, je naar de Duistere Goden gaat.
Stingo, ik meen het echt.
Als je neukt, ga je naar de Duistere Goden.
Laten we naar de Duistere goden gaan.
Wat is er aan de hand?
Je begrijpt het niet...
Ik kan niet tot het uiterste gaan.
Ik heb een plafond tijdens mijn analyse bereikt.
Voor ik dit plafond in mijn spreken bereikt had, kon ik nooit...
dit soort woorden uitspreken.
Die Engelse vierletterwoorden, die iedereen uit zou moeten kunnen spreken.
Nu ben ik volledig in staat om ze uit te spreken.
Lesley Lapidus kon zeggen 'neuken' maar ze kon het niet doen.
Nathan? Ik ben zo blij, dat je...
Yep, kleine Stingo.
Wil je boven komen en nog wat drinken voor de nacht?
Natuurlijk.
Als Nathan ergens in opgaat vergeet hij helemaal de tijd...
Stingo, je ziet... er erg leuk uit. Je hebt je 'pik' aan.
Mijn pak.
Klopt, 'pak'.
Ik vind het fijn hier te zijn.
Ik ben blij, dat je niet kon slapen.
Heb je je mond pijn gedaan? Je praat zo raar.
Ik heb op mijn tong gebeten.
Wil je, dat ik wat voor je haal? - Nee, alsjeblieft, nee.
Nee, het moet alleen met rust gelaten worden.
Heb je alle meubels verplaatst?
Ja, vind je het mooi? Ik doe dat, als ik niet kan slapen.
Dat is goed, omdat je dan niet hoeft...
Je niet hoeft na te denken over wat dan ook.
Wel, ik zal het eens proberen.
Stingo... Je hoeft geen meubels te verplaatsen.
Jij zult bergen verplaatsen. - Ik kan niet eens mijn tong bewegen.
Misschien heb je hem teveel bewogen.
Waarom zijn niet alle vrouwen in de wereld zoals jou?
Dank God maar liever, dat ze dat niet zijn. Ik zie veel vrouwen in je leven.
Veel mooie vrouwen...
die je aanbidden en al die liefde met je bedrijven.
Soms...
zie ik mezelf voor altijd alleen.
Ik ben niet eerlijk tegen je.
Ik denk, dat Stingo zo jong is, hij is een getalenteerde Amerikaan.
Hij heeft geen echte, echte problemen, maar...
Je weet niet, of ik talent heb.
Je hebt nog nooit iets gelezen, dat ik geschreven heb.
Ik vraag niet naar je werk...
en de reden daarvan is omdat ik weet, dat een schrijver graag...
weinig loslaat over zijn werk.
Het gaat over een jongen...
een twaalf jarige jongen...
En... - Het is dus autobiografisch?
Tot op zekere hoogte is het dat misschien.
Het speelt in het jaar, waarin zijn moeder sterft...
Ik wist niet, dat je moeder gestorven is.
Toen ik 12 was. - Je hield veel van haar?
Niet genoeg.
Wat bedoel je, 'Niet genoeg'? - Ik bedoel: 'Niet genoeg'.
En dat is het verschrikkelijke aan...
die mensen te overleven, waarvan we houden, ik bedoel daarmee...
de schuld. - Je vader?
Mijn vader, mijn moeder, mijn man.
Je was getrouwd?
Ja, ik was getrouwd.
En ik was erg jong. Ik was getrouwd met een...
leerling van mijn vader.
Assistent aan de Universiteit.
Je vader schreef anti-Nazi artikelen?
Dat heeft hem blijkbaar in moeilijkheden gebracht.
Op een dag was ik bij de mis en...
ze hadden een...
Ik had een...
'angstig voorgevoel' en ik...
had veel angst en ik...
ik ren de kerk uit en ik ga naar de Universiteit...
en ik zie, dat de poort op slot zit en...
er waren daar veel Duitsers...
en ik zag de professoren. Ze 'deden' hen inladen in de truck...
en dat deel van de canvas was opzijgeschoven...
en ik zie mijn vaders gezicht en het gezicht van mijn man achter hem.
En...
Ik keek en de...
maar de Duitsers trokken dat weg en...
ik zag nooit hun gezichten weer.
Ze brachten hen naar Sachsenhausen, een Duits werkkamp,
maar ze schoten ze de volgende dag dood. Dat is wat we hoorden.
En je moeder? - Mijn moeder...
Mijn moeder kreeg...
t- t- tbc. Tbc en...
Ze is erg ziek. Ze gaat dood. Ik kan niets doen.
Maar ik denk, dat als ik dat vlees voor mijn moeder kon krijgen...
ik haar sterk kan maken, dus ga ik naar het platte land en...
de boeren, zij verkopen... ham.
En ik ga met dat zwarte markt geld en koop dat en...
ik neem het mee. Maar het is verboden, want al het vlees gaat naar de Duitsers.
Als je gepakt wordt...
Dus verborg ik de ham onder mijn rok in de trein.
Ik deed, alsof ik zwanger was.
Ik was zo bang.
Ik zat te bibberen. En toen zag die Duitser...
die vooraan in de trein was, me.
En ik zit daar en hij komt naar me toe...
en hij pakt de ham onder mijn rok en...
toen stuurden ze me naar Auschwitz.
Je bent naar Auschwitz gestuurd, omdat je een ham gestolen had?
Nee. Ik ben naar Auschwitz gestuurd, omdat ze zagen, dat ik bang was.
Je weet, wat dat betekent. - Ja.
Je probeerde zelfmoord te plegen in Auschwitz.
Nee, dat was daarna.
Daarna was ik in...
Na de bevrijding. - Nadat je veilig was?
Ja, veilig, ja.
Ik was veilig, ik was in Zweden. Ik was in dat vluchtelingenkamp.
Ik bedoel, dat was goed. Ze probeerden je te helpen.
Ze probeerden... maar...
ik wist, dat...
Christus zijn gezicht van me had afgewend...
en dat alleen een Jezus, die niet langer meer om me gaf, die...
mensen, waarvan ik hield, kon doden, maar...
mij in leven liet...
met mijn schaamte? Dus ging ik naar die kerk...
en ik pakte het glas, waarvan ik wist, dat het daar was en ik...
ik sneed in mijn polsen.
Maar ik ging niet dood, natuurlijk.
Natuurlijk niet.
Er zijn zoveel dingen, die je niet begrijpt.
Er zijn zoveel dingen, die ik niet kan...
die ik je niet... kan vertellen.
Ik wil, dat je me vertrouwt.
Vertrouw me.
Daar is Nathan.
Nathan.
Sophie. - Astrid?
Ik doe deze week de nachtdienst in het Brooklyn Hospital.
Mijn patiënt is een oude dame, die nog gemener, dan mijn moeder is.
Wel, goede nacht, Astrid. Ik ga slapen.
Dat was Astrid.
Misschien laat ik de deur open, zodat we hem horen, als hij thuis mocht komen.
Wil je nog iets drinken?
De fles is leeg.
Ik weet, waar Nathan een fles bewaart.
Voorzichtig, het is hier donker.
Je zult je beter voelen, als we hem in het lab bellen.
Dat kan ik niet doen. Hij heeft het niet graag, als ik hem bel.
Op z'n werk.
En, trouwens...
ik heb het een uur geleden al gedaan.
En er was geen antwoord, dus...
Ik weet zeker, dat de centrale uitgeschakeld was.
Ja, ik denk, dat je gelijk hebt.
Ik weet het zeker. Soms, als hij niet kan slapen...
gaat hij weg en dwaalt door de hele stad.
Hij gaat al die buurten binnen...
ik weet niet, waar hij heen gaat, maar... Een keer kwam hij terug en hij had een...
blauw oog en zijn kaak was daar helemaal gezwollen.
Ik dacht, dat ie gebroken was.
Hij kan wel gewond zijn.
Ik weet niet, waar hij is, maar ik vind, dat we de politie moeten bellen.
Nu meteen. - We kunnen beter nog 2 uur wachten.
Wacht tot iemand daar de centrale bemant.
Dan bellen we hem.
Die dame daar is vast moe geworden en in slaap gevallen.
Ja. Ze slaapt daar waarschijnlijk.
Ik weet het zeker. - Je hebt vast gelijk.
Kijk dit eens. Inleiding over de Nazi's.
Hij moet alles opgeschreven hebben over nazi's in die berichten.
Hij is geobsedeerd door de Nazi's, die aan justitie zijn ontsnapt.
Denk je, dat dit allemaal begonnen is, nadat hij jou ontmoet heeft?
Kijk, ik weet, dat ik hem niet over die plek had moeten vertellen, maar...
wat kon ik anders doen? Ik weet, dat het niet mijn schuld is, dat hij...
Ik kan hem begrijpen. Hij is tenslotte een Jood.
Ja, maar denk je niet, dat ook ik boos ben?
Dat die mannen, die vreselijke Nazi's mijn vader lieten...
Zo'n goede man, die Joden probeerde te helpen is vermoord.
Denk je niet, dat ik boos ben? Maar je begrijpt Nathan niet.
Je weet niets van...
hem. Wat hij zou kunnen doen?
Soms denk ik... - Wat denk je?
Wat denk je, Poolse schat?
Ben je in orde? - Dat ben ik. En jullie twee?
Ik was zo bang.
Ik was stom.
Ik was zo bang, dat je iets was overkomen.
Ik had moeten bellen, maar ik wilde je niet wakker maken.
We zijn iets op het spoor in ons werk. Iets groots. Erg groot.
Dat is fantastisch, Nathan.
Ja, fantastisch.
Maar jij was hier...
bij Sophie.
Stingo, je weet, hij... Stingo kwam thuis van zijn afspraakje.
En ik hoorde de deur en dacht, dat jij het was.
Dus rende ik naar buiten, maar...
Goed en wel, ik riep hem en vroeg, of hij boven een glaasje kwam drinken.
Omdat ik ongerust was en hij was een erg goede vriend...
en hij hield me gezelschap.
Dus nu heb je mijn 'sanctum sanctorum' gezien.
Nu weet je van alle Nathan's donkere uren geheimen.
Nauwelijks.
Ze vernietigden zes miljoen Joden...
en de wereld liet hen ontsnappen.
Geniet je van onze lynchpartij, southern boy?
Ik denk, dat je me daar heel wat over te leren hebt.
Ik houd het voor gezien vanavond.
Stingo, wacht. Stingo is onze beste vriend, waarom doe je dat?
Hij is onze beste vriend, hij verdient slechts onze dank. Luister naar me.
Ik was bang, ok wist niet, wat ik hier moest doen.
Het is waar.
Vergeef me oude jongen. Het spijt me.
Natuurlijk heeft mijn geliefde Sophie gelijk.
Ik moet gek van mijn werk geworden zijn.
We zijn iets groots op het spoor. - Ik weet het, lieverd.
Ik ben gewoon weer zo'n gekke wetenschapper.
Ik ga.
Morgen.
Dank je.
Bedankt, dat je voor Sophie gezorgd hebt. - Ja, al goed.
Het spijt me
Ik heb al sorry gezegd.
Lieverd, ik ben thuis.
Geweldig. - Alles in orde?
Weet je het zeker? - Ja.
Vang je nooit iets in het zuiden?
Hoe gaat het? - Goed. Wat gebeurt er?
Denk snel.
Je kwam binnen en vernielde alles.
Yetta zorgde altijd voor het beste...
het beste, dat je in Brooklyn kon vinden.
Verdorie.
Sophie zou een dutje moeten doen na haar werk.
Ze slaapt gewoon niet meer. Niet sinds de oorlog. Hoe gaat het?
Goed. Dank je. - Laat me daar eens naar kijken.
Nee. - Vooruit.
Ik zal me er niet mee bemoeien, ik geef geen commentaar, ik zal zelfs geen...
Kijk, ik heb dit aan niemand laten zien. Niemand heeft dit gezien.
Ik ben niet niemand. Ik ben een vriend. Heb je die niet in het zuiden?
'Vriend', iemand, die gehecht is aan een ander door gevoelens en affectie.
Een steun.
Ik zwoer voor mezelf, dat toen ik dit begon...
ik dit aan niemand zou laten zien, tot ik er klaar mee was.
Dan zou ik naar een bemoedigend persoon gaan. - Wel...
Je bent gewoon doodsbang, dat iemand het niet mooi zal vinden.
Doodsbang als bang voor de dood. Scherpe intense onoverkomelijke angst.
Goed, goed.
Dat geeft je enig idee.
En die pagina in de schrijfmachine? - Nee, dit is een...
Nathan. Stop.
Goed.
Stingo. Wat kan er nou gebeuren?
Hoogstens, dat ik ontdek, dat je niet kunt schrijven.
Dag. - Verdorie. Verdomme. Nathan, kom terug.
Ik geef het terug, oude jongen.
Fijn, goed.
Stingo, wacht even.
Wacht. Nathan heeft me opgedragen je mee te nemen naar de film.
Hij heeft me je beschermer gemaakt, terwijl hij dat leest.
Ja, zodat je je niets kunt aandoen.
Nathan zal nu wel klaar met lezen zijn. - Ja.
Kom mee, laten we gaan kijken. - Ik denk, dat ik hier alleen blijf wachten.
Nee, kom mee. - Als hij iets te zeggen heeft, laat hem...
dan beneden komen en het me zeggen. - Doe niet zo gek.
Bravo.
Op deze brug, waarop...
zo vele grote Amerikaanse schrijvers stonden en zochten naar woorden...
om Amerika haar haar stem te geven...
starend naar het land, dat hen Whitman gaf...
van zijn oostelijke rand droomde hij van de toekomst van zijn land en...
er woorden aan gaf...
met een reikwijdte,...
waarmee Thomas Wolfe en Hart Crane schreven.
We heten Stingo welkom in het pantheon van de Goden...
waarvan alle woorden, die we kennen, onsterfelijk zijn.
Op Stingo.
Hoe kon ik niet verliefd zijn op zo'n...
edelmoedig karakter en geestverruimende mentor?
Nathan was volkomen, dodelijk betoverend.
Het is ons gelukt.
We hebben het gedaan. - Wat? Wat hebben jullie gedaan?
Weet je nog, dat ik vertelde, dat we iets groots op het spoor waren?
Vandaag is het gelukt.
Wat? Wat, wat?
Ik kan het je niet vertellen. Vanavond hoor je er alles over.
Nee, wat maken een paar uur nu uit? - Nee, ik kan het nu niet zeggen.
Spoedig zal de hele wereld er van weten...
één van de grootste medische vorderingen ooit.
Ik kan het jullie niet vertellen.
Ik heb het over Stockholm. Volgend jaar, wij drieën samen.
Ik heb het over die verdomde Nobelprijs.
Te gek. - Sorry, jongen. Ik ben daar het eerst.
Wacht. Ik heb iets voor je om het te vieren.
Wat is dat?
Eén voor jou. - Wat is het?
Deze horen erbij.
Wat een prachtige jurk. - Vind je hem mooi?
Probeer hem aan. Trek hem aan. Vooruit, probeer hem.
Toe nou.
Probeer hem aan. Alsjeblieft, ik wil het zien.
Dat ga ik niet doen. - Ik wil je er in zien.
Hou hem op.
Het heeft geen top. - Jij bent de top.
Nathan, hij is prachtig.
Ik moet terug naar het lab. - Waarom blijf je niet bij ons?
Vanavond gaan we vieren. - Moet je dit allemaal nu zien.
Ik kan niet. Ik moet terug naar mijn werk.
Vanavond gaan we het vieren. Zorg, dat Sophie veilig thuis komt.
Draag vanavond die kleren. - Kijk die schoenen nou.
Vanavond. Vanavond zal ik er naar kijken.
Mijn schat. Ik ben zo trots op je.
Vanavond.
Jij hebt mij op het idee gebracht het te kopen.
Hij ziet er net zo uit als de mijne. - Het is een prachtig horloge, ja?
Dr. Kats, mijn baas, en zijn vrouw...
Haar familie zit in de juwelenbranche, dus bracht hij me daar heen...
om het te laten graveren. - Het opent aan de bovenkant, als de mijne.
Wat? Kom niet met je vingers...
Nu zitten je vingerafdrukken overal. - Nathan zal het niet merken.
Denk je, dat hij het mooi zal vinden? - Natuurlijk.
Ik denk, dat hij er erg blij mee zal zijn.
Het kost...
flink veel geld. Meer dan ik me kon veroorloven.
Trouwens, wie maakt dat wat uit?
Vandaag lijkt geld niet zo belangrijk te zijn.
Pak de champagne.